Padaczka Jacksona (Napad Jacksona)

Padaczka typu Jacksona jest definiowana jako napad padaczkowy częściowy ruchowy prosty. Charakteryzuje się rytmicznym drganiem poszczególnych części ciała usytuowanych po przeciwnej stronie ciała w stosunku do umiejscowienia ogniska padaczkowego, ponieważ prawa półkula mózgu odpowiada za lewą stronę ciała i odwrotnie. Napady „jackson’owskie” pojawiają się jako wyraz zmian elektrycznych zachodzących w określonej części mózgu.

Przyczyny padaczki (każdego typu) mogą być bardzo różne, np. urazy mózgu okołoporodowe oraz późne i ich powikłania (zakażenia i zanik mózgu, blizny, krwiaki), czynniki zapalne (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz mózgu), ostre niedotlenienie mózgu, guzy nowotworowe, zaburzenia naczyniowe (tętniaki, naczyniaki).

U większości osób, które przeszły uszkodzenia głowy z głęboką raną otwartą, padaczka występuje jako następstwo urazu. Do ogólnych przyczyn padaczki zalicza się zaburzenia metaboliczne i hormonalne takie, jak: mocznicę czy obniżenie poziomu cukru i wapnia we krwi. Rodzaj napadów padaczkowych zależy od tego, w której części mózgu znajduje się ognisko padaczkowe, odpowiedzialne za chorobę.

Objawy padaczki Jacksona bywają zróżnicowane: mogą występować drgawki ograniczone do niektórych tylko grup mięśniowych, mogące rozprzestrzeniać się od palców lub kąta ust stopniowo na całą kończynę i połowę twarzy. Mogą też być napady czuciowe - mrowienie lub drętwienie, a także doznania wzrokowe i słuchowe, mające podłoże w innych sferach mózgu. Napady padaczkowe skroniowe to napady ogniskowe występujące po uszkodzeniu płata skroniowego, przebiegające zwykle z zaburzeniami świadomości oraz objawami psychicznymi. Mogą towarzyszyć im automatyczne ruchy ust i kończyn, może również wystąpić stereotypowe chodzenie albo kręcenie się, szukanie czegoś lub wykonywanie nieświadomie przeróżnych czynności. Specyficzne są stany pomroczne, w czasie których chory np. wędruje. Przy napadach skroniowych, określanych jako intelektualne i psychosensoryczne, występują zaburzenia pamięci, ulegają porozrywaniu związki myślowe, występują złudzenia i poczucie nierealności, wrażenie zdeformowania otoczenia. Wszystkie objawy napadów Jacksona przebiegają bez utraty przytomności.

Leczenie tej choroby niezależnie od typu napadów polega głównie na żmudnym, długotrwałym i systematycznym podawaniu leków przeciwpadaczkowych. Nieregularne zażywanie leków lub nagłe ich odstawienie grozi nawrotem napadów albo znacznym nasileniem ich częstotliwości aż do wystąpienia stanu padaczkowego — wówczas napady występują jeden po drugim, a pacjent nie odzyskuje przytomności między napadami, co z kolei może spowodować jego śmierć, jeśli nie ma natychmiastowej pomocy lekarskiej. Osoba chora na padaczkę zawsze powinna nosić przy sobie dowód tożsamości oraz spis aktualnie stosowanych leków, a także adres i numer telefonu do lekarza prowadzącego leczenie.

POWRÓT

*Wszystkie artykuły medyczne prezentowane na stronie są zgodne z wiedzą medyczną, ale żaden nie może być traktowany jako diagnoza lekarska, lecz wyłącznie jako materiał edukacyjny. W przypadku zaobserwowania u siebie niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.

Czy artykuł był pomocny? Prosimy o ocenę.


Oceniono na 0 gwiazdki z 0 oddanych głosów.