Biegunka - co robić?

Biegunka jest to dosyć powszechne zaburzenie trawienia, charakteryzujące się częstszą niż zwykle potrzebą wypróżniania. Następuje też zmiana ilości, płynności i zapachu stolca. Często wraz z biegunką pojawiają się dreszcze, gorączka, nudności i najniebezpieczniejszy objaw – odwodnienie.

Biegunka może być jednym z pierwszych objawów chorób układu pokarmowego takich jak:

salmonelloza – wywoływana przez bakterie (Salmonellę, Escherichii coli). Oprócz wodnistej biegunki występują takie objawy, jak: wysoka gorączka, dreszcze, wymioty, ból brzucha, nadwrażliwość na zapachy. Do zakażenia dochodzi po zjedzeniu zainfekowanego produktu albo przy niewłaściwie zachowanej higienie. Aby złagodzić dolegliwości, można przyjmować środki rozkurczowe i węgiel aktywowany. Koniecznie trzeba nawadniać organizm i możliwie jak najszybciej udać się do lekarza, który zleci posiew kału oraz zastosuje odpowiednie leczenie.

grypa żołądkowa – odpowiedzialne są za nią przeważnie rotawirusy. Do zakażenia dochodzi w podobny sposób jak przy salmonellozie. Objawy choroby również są podobne, jednak przy grypie żołądkowej rzadko występuje gorączka i dotyczy ona głównie małych dzieci. Zalecane jest podawanie płynów zawierających elektrolity, aby zapobiec odwodnieniu. Przede wszystkim jednak należy przejść na ścisłą dietę i udać się do lekarza.

choroba Leśniowskiego i Crohna – oprócz biegunek, które mogą zawierać krew i ropę, występują silne bóle brzucha szczególnie po jedzeniu, gorączka, brak apetytu, apatia. Następuje nagły spadek masy ciała i niedokrwistość. Po zauważeniu takich objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, gdyż choroba rozwija się podstępnie, nie dając typowych symptomów.

przewlekłe zapalenie trzustki - biegunka o żółtawym zabarwieniu i charakterze tłuszczowym jest typowa dla zaburzeń zewnątrzwydzielniczych trzustki, charakterystyczne są bóle brzucha promieniujące do pleców lub tzw. bóle opasujące.

rak trzustki – jest jednym z najgroźniejszych nowotworów i może przez wiele lat rozwijać się bezobjawowo. Ci pacjenci, u których został zdiagnozowany, poza biegunką tłuszczową wynikającą z zaburzeń trawienia, mieli objawy żółtaczki, bóle brzucha, nudności i gwałtownie chudli.

celiakia – występuje przewlekła biegunka, powiększony obwód brzucha, bóle brzucha, kości i stawów, spada masa ciała, charakterystyczne stany zapalne śluzówki jamy ustnej wywołane awitaminozą. Jest to choroba genetyczna mająca podłoże autoimmunologiczne. Podstawą leczenia jest wprowadzenie pod nadzorem lekarza odpowiedniej diety bezglutenowej.

wrzodziejące zapalenie jelita grubego – w przebiegu tej choroby biegunka zawiera krew i śluz. Pacjent podczas wypróżniania czuje dyskomfortowe parcie na stolec, które jest spowodowane zaburzoną perystaltyką. Dodatkowo występuje nadmierna akcja serca, wysoka gorączka, bóle brzucha o charakterze skurczowym. W tym przypadku mamy do czynienia z chorobą autoimmunologiczną i nie można jej całkowicie wyleczyć. Stosuje się głównie leczenie przeciwzapalne i objawowe. Należy pozostawać pod stałą kontrolą lekarską, aby zapalenie nie przerodziło się w raka jelita grubego.

zespół jelita drażliwego – naprzemiennie z biegunkami mogą występować zaparcia. Objawem dodatkowym jest średnio nasilony ból brzucha. Konieczne jest przejście na łatwo przyswajalną i lekkostrawną dietę opracowaną przez specjalistę. Dobrze byłoby również wyeliminować z codziennego życia sytuacje stresowe .

Biegunki mogą wydawać się niegroźne i często są bagatelizowane. Nieleczone lub leczone nieodpowiednio mogą doprowadzić nawet do śmierci z powodu zaburzeń wodno-elektrolitowych w organizmie

POWRÓT

*Wszystkie artykuły medyczne prezentowane na stronie są zgodne z wiedzą medyczną, ale żaden nie może być traktowany jako diagnoza lekarska, lecz wyłącznie jako materiał edukacyjny. W przypadku zaobserwowania u siebie niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.


Oceniono na 0 gwiazdki z 0 oddanych głosów.