Zakrzepowe zapalenie żył w nogach

Zakrzepowe zapalenie żył jest to choroba do której dochodzi, gdy w żyle (najczęściej kończyny dolnej) powstanie skrzeplina. Zostaje wtedy utrudniony przepływ krwi, a wokół skrzepu tworzy się stan zapalny.

Przyczyną zakrzepowego zapalenia żył jest zwolniony przepływ krwi w żyłach. Czynnikami, które przyczyniają się do spowolnienia przepływu krwi, są przede wszystkim:

- przebyty zawał serca lub udar mózgu,

- długotrwałe unieruchomienie, np. po złamaniach kończyny dolnej, albo po operacji, po chorobie w trakcie której pacjent musiał przez długi czas leżeć,

- długie pozostawanie w pozycji siedzącej (i zakładanie nogi na nogę),

- długotrwała jazda samochodem.

Na samym początku choroba może przebiegać bezobjawowo, utrudniając postawienie właściwej diagnozy i podjęcie leczenia. Później zaczynają pojawiać się obrzęki i ból w obrębie danego miejsca (udo, łydka, kostka). Następnie objawy nasilają się i zajmują część kończyny znajdującą się poniżej miejsca, w którym toczy się stan zapalny w zablokowanej żyle. Kończyna staje się bolesna w trakcie próby poruszania, zginania i chodzenia, jest nadwrażliwa na dotyk i zaczerwieniona. Objawom może towarzyszyć gorączka i przyspieszone tętno.

Leczenie musi zostać podjęte natychmiast po zdiagnozowaniu, inaczej choroba może doprowadzić do zatoru tętnicy płucnej, a to grozi zgonem. Podstawowym celem leczenia jest wyeliminowanie objawów choroby oraz przywrócenie normalnego przepływu krwi w żyłach. Lekarz kardiolog przepisuje pacjentowi leki przeciwzakrzepowe, które regulują zbyt dużą krzepliwość krwi. W leczeniu stosuje się również antybiotyki i leki przeciwzapalne.

Bardzo ważna przy skłonnościach do zakrzepowego zapalenia żył jest profilaktyka:

- bezwzględnie zaprzestać palenia papierosów;

- nosić dostępne na rynku specjalne rajstopy uciskowe;

- starać się codziennie odpoczywać odciążając nogi tak, aby stopy były co najmniej o 30 stopni;

- unikać długiego leżenia na wznak bez ruchu.

POWRÓT

*Wszystkie artykuły medyczne prezentowane na stronie są zgodne z wiedzą medyczną, ale żaden nie może być traktowany jako diagnoza lekarska, lecz wyłącznie jako materiał edukacyjny. W przypadku zaobserwowania u siebie niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.