Słownik medyczny

Bezdech

Bezdech (gr. απνοια, ang. apnea, łac. apnoe) - zanik przepływu powietrza przez drogi oddechowe (wentylacja płuc). Podczas bezdechu ustaje czynność mięśni oddechowych, a objętość płuc pozostaje niezmienna. Jednak wymiana gazowa, ani oddychanie na poziomie tkankowym nie są zaburzone.

Znane są przypadki śmierci niemowląt wskutek bezdechu występującego w czasie snu, ale przyczyny nie są do końca znane.

W celu diagnostyki dzieci i dorosłych zagrożonych bezdechem w czasie snu wykorzystuje się badanie polisomnograficzne (zobacz też polisomnografia).

powrót