Słownik medyczny

Grasica

Grasica (łac. glandula thymus) to gruczoł znajdujący się w śródpiersiu przednim, tuż za mostkiem, zbudowany z dwu płatów składających się ze zrazików oddzielonych przegrodami łącznotkankowymi. Jednym z jej hormonów jest tymozyna.

Głównymi komórkami grasicy są limfocyty (tymocyty) i komórki nabłonkowe.

Grasica powiększa się do 2 roku życia, pozostaje duża do okresu dojrzewania, po czym zmniejsza się. Jest centralnym (pierwotnym) narządem limfatycznym, kontrolującym rozwój obwodowych (wtórnych) tkanek limfatycznych (węzły chłonne, śledziona) w życiu zarodkowym i okresie dojrzewania, ich kompetencji immunologicznej w okresie poporodowym.

Komórki grasicy wędrują do obwodowych tkanek limfatycznych i zasiedlają je. Po tym procesie układ chłonny może funkcjonować nawet po usunięciu grasicy.

Niezbędna jest dla rozwoju odporności organizmu.

We wrodzonym braku tego narządu układ chłonny jest niewykształcony i istnieje upośledzona immunologiczna odporność komórkowa wraz z całkowitym brakiem gamma-globulin lub zbyt małą ich ilością.

Podczas przerostów oraz w jej nowotworach (grasiczak) często występują:

* miastenia,
* układowy toczeń trzewny
* niedokrwistość aplastyczna
* inne choroby autoimmunizacyjne

powrót