Słownik medyczny

Chirurgia szczękowo-twarzowa

Chirurgia szczękowo-twarzowa - dziedzina stomatologii zajmująca się leczeniem operacyjnym niektórych schorzeń twarzoczaszki, głównie zębopochodnych oraz urazami twarzoczaszki. Jest podspecjalnością chirurgii.

Jedyna obok epidemiologii i zdrowia publicznego specjalność, w której mogą kształcić się zarówno lekarze jak i lekarze stomatolodzy.

Wyłoniła się na przeł. XIX i XX w. z chirurgii ogólnej. Obejmuje chirurgię stomatologiczną, onkologię, traumatologię i chirurgię plastyczną części twarzowej czaszki.

W większości krajów Unii Europejskiej do uzyskania tej specjalności wymaga się dyplomu lekarza i lekarza stomatologa.

W Polsce dopuszcza się ukończenie specjalizacji z chirurgii szczękowo-twarzowej zarówno przez lekarzy jak i lekarzy stomatologów.

Dla lekarzy posiadających oba dyplomy istnieje odrębny, skrócony program specjalizacji.

powrót