Słownik medyczny

Pęcherzyk żółciowy

Pęcherzyk żółciowy (zwany czasami woreczkiem żółciowym) jest to gruszkowaty narząd służący do magazynowania i zagęszczania żółci do czasu, aż będzie potrzebna do trawienia pokarmu. Pęcherzyk żółciowy ma długość 12 centymetrów i wygląda ciemniej od wątroby ze względu na dużą zawartość żółci. Jest połączony z wątrobą i dwunastnicą poprzez drogi żółciowe.

Pęcherzyk żółciowy może magazynować około 50ml żółci. Podczas magazynowania żółć ulega również zagęszczeniu. Żółć ulega uwolnieniu z pęcherzyka dzięki skurczom zainicjowanym przez hormon cholecystokininę.

Pęcherzyk żółciowy jest połączony przewodem pęcherzykowym z przewodem wątrobowym wspólnym (prowadzącym do wątroby) oraz z przewodem żółciowym wspólnym prowadzącym do dwunastnicy (dokładniej do brodawki Vatera).

Podczas głodu żółć produkowana w wątrobie trafia do pęcherzyka żółciowego. Podczas posiłku nagromadzona żółć jest uwalniana do dwunastnicy. Funkcją żółci jest wspomaganie trawienia poprzez emulgacje tłuszczów.

powrót