Słownik medyczny

Biegunka

Biegunka (łac. diarrhoea) – objaw chorobowy polegający na znacznym zwiększeniem liczby wypróżnień w ciągu doby, lub zmianą konsystencji stolca na płynną lub półpłynną. Biegunką określa się również stan, gdy nawet jednorazowo w stolcu pojawia się treść patologiczna, taka jak śluz, ropa lub krew. Biegunce towarzyszy wzmożona perystaltyka jelit i często kurczowe bóle brzucha.

Biegunka ostra – to stan chorobowy trwający do 10 dni, natomiast utrzymywanie się objawów chorobowych ponad 10 dni nosi nazwę biegunki przewlekłej. Istnieje wiele przyczyn występowania biegunki, z których najczęstsze to infekcje przewodu pokarmowego na tle zakażeń:

* wirusowych

* bakteryjnych

o związanych z bezpośrednim zakażeniem bakteryjnym
o związanych z działaniem endotoksyn bakteryjnych

* pierwotniakowych

* biegunki niezakaźne (np. w przebiegu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego)

W krajach Trzeciego Świata biegunka jest główną przyczyną śmierci niemowląt, zabijając ponad 1,5 miliona dzieci rocznie.

powrót